22-09-07

Halsuitsnijding

carla2_2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat heb je vandaag gekocht, vroeg ik.
Een halsuitsnijding, zei je.
Trek ze eens aan, vroeg ik.
En je trok alles uit: dat is ze
helemaal, zei je, maar met de jurk
erbij komt ze tot hier -
en toen wees je midden op mijn handen.

Herman de Coninck

16:49 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (2) | Tags: herman de coninck, poezie, erotisch |  Facebook |

29-08-07

Windmolens


Round,
like a circle in a spiral
Like a wheel within a wheel.
Never ending or beginning,
On an ever spinning wheel
Like a snowball down a mountain
Or a carnival balloon
Like a carousell that's turning
Running rings around the moon
Like a clock whose hands are sweeping
Past the minutes on its face
And the world is like an apple
Whirling silently in space
Like the circles that you find
In the windmills of your mind

Like a tunnel that you follow
To a tunnel of its own
Down a hollow to a cavern
Where the sun has never shone
Like a door that keeps revolving
In a half forgotten dream
Or the ripples from a pebble
Someone tosses in a stream.
Like a clock whose hands are sweeping
Past the minutes on its face
And the world is like an apple
Whirling silently in space
Like the circles that you find
In the windmills of your mind

Keys that jingle in your pocket
Words that jangle in your head
Why did summer go so quickly
Was it something that you said
Lovers walking along the shore,
Leave their footprints in the sand
Is the sound of distant drumming
Just the fingers of your hand
Pictures hanging in a hallway
And a fragment of a song
Half remembered names and faces
But to whom do they belong
When you knew that it was over
In the autumn of goodbyes
For a moment
You could not recall the color of his eyes

Like a circle in a spiral
Like a wheel within a wheel
Never ending or beginning,
On an ever spinning wheel
As the images unwind
Like the circle that you find
In the windmills of your mind

P.S. Ik heb de tekst van internet gehaald, maar ik merkte pas in tweede instantie dat Dusty Springfield een iets andere tekst zingt dan Alisson Moyet. Het einde van de laatste strofe klinkt bij haar zo en ik denk dat dit de originele tekstversie is trouwens.
When you knew that it was over
You were suddenly aware
That the autumn leaves were turning
To the colour of her hair

02:50 Gepost door Joe Bradley in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: muziek, poezie |  Facebook |

27-08-07

Zonder

S3ErGK rid




 

Het ergste zijn herinneringen
aan geluk. Het zoeken naar één foto
haalt je huis overhoop
zoals het zoeken naar jezelf
jezelf, zoals een glimlach
je gezicht.

Je sliep, arm om me heen,
zoals bergen een aai van  de zee
in een baai leggen.
Die foto.

Zee haalt zee overhoop.

Herman de Coninck

11:58 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (6) | Tags: liefde, poezie, herman de coninck, romantisch |  Facebook |

27-05-07

Het verhaal van een koning

Je te raconterai
L'histoire de ce roi
Mort de n'avoir pas
Pu te rencontrer.

 

Jacques Brel

 

09:48 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (2) | Tags: muziek, poezie, liefde |  Facebook |

21-05-07

In memoriam

HermandeConinck3

Exact tien jaar geleden stierf Herman de Coninck. Het verhoogde natuurlijk zijn status van cultfiguur. Zo neerzijgen op straat. In Lissabon dan nog. Plots, veel te jong.
Wat mij betreft had hij echter nog een aantal jaren verder mogen spelen met taal.

 

 

 

 

 

Zal ik niet kunnen zwijgen over
je benen die me ontvangen met
open armen?

Of zal ik vertellen hoe de gedachte van een
verre koning aan jou door een tovenaar
is veranderd in de maan?

En zullen mijn handen zo zacht gaan liggen
op je borsten als sneeuw op de
mooiste bergen die ik ooit heb gezien?

Ja.


P.S. Zijn dochter publiceert heel vroege gedichten van hem. Interview vanmiddag op Neon, Radio 1.
P.S. 2: Zie ook hier. En in alle bescheidenheid (hmm) ook hier en hier.

20:30 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (5) | Tags: herman de coninck, poezie |  Facebook |

14-04-07

Een lege plek om te blijven

Ga nu maar liggen, liefste, in de tuin,
de lege plekken in het hoge gras, ik heb
altijd gewild dat ik dat was, een lege
plek voor iemand, om te blijven.

 

Rutger Kopland

tuscany rid

 

16:13 Gepost door Joe Bradley in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: liefde, rutger kopland, poezie |  Facebook |

10-04-07

 Het orgeltje van Yesterday

Je hebt het vredige landschap verstoord,
het gehucht lag te slapen, je liep er door
en het werd wakker. Meewarige witte gezichten
achter vitrages hebben me stap voor stap
gevolgd, argeloze kinderen me woord voor
woord uitgelachen, hofhonden braken los
in uitzinnig geblaf, vee dat dieper leek
te slapen dan de dood verrees in zwart
lakense pakken en snoof van woede en
de rivier reikte gretig over zijn oevers
naar de dijk waarop ik liep.

 

Ik had je tegen willen houden
willen schreeuwen blijf blijf
kom terug, maar toen ik riep
was het een groet, toen ik je greep
was het een gebaar van afscheid,
toen ik je gezicht zocht waren
mijn ogen vochtig en kon ik
een onbeduidend detail aan
de horizon niet loslaten.

 

Rutger Kopland

"Lentegedicht III" uit: Het orgeltje van Yesterday

16:35 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (5) | Tags: poezie, liefde, rutger kopland, lente |  Facebook |

02-04-07

Dreams

We are such stuff
As dreams are made on and our little life
Is rounded with a sleep.

Wij zijn uit dezelfde materie als dromen
en ons korte leven is omringd door slaap.

 

W. Shakespeare, The Tempest (IV, i, 156-157)

22:54 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (0) | Tags: poezie |  Facebook |

29-01-07

Verlangen

Er is een deel van mij in de Ardennen blijven steken
Een ander stuk ligt in Italië aan zee
Weer een ander deel is in Les Landes gebleven
Ik neem steeds minder van mezelf nog mee

Zo heb ik als ik weg ben te weinig mee van mij
Zodat ik daar niet lang kan blijven
En ik terug moet naar daar waarvan ik kwam
Om dan weer thuis te weten dat waar ik heb gezeten
Ook deze keer natuurlijk z'n deel weer van me nam

Er is een deel van mij in jouw ogen blijven steken
Een ander stuk zit in de lijnen van je huid
Weer een ander deel is in je handen gebleven
Met steeds minder van mezelf kom ik uit

Zo heb ik als ik weg ben te weinig mee van mij
Zodat ik niet lang weg kan blijven
Zonder dat er iets gebeurde terug zal moeten gaan
Om dan weer thuis te weten
Dat waar ik ook heb gezeten
Het deel dat ik bij jou laat
Ook zonder mij wel blijft bestaan

Er is een deel van mij in de Ardennen blijven steken
Een ander stuk ligt in Italië aan zee
Weer een ander deel is in Les Landes gebleven
Ik neem steeds minder van mezelf nog mee

Zo heb ik als ik weg ben te weinig mee van mij
Zodat ik nooit lang weg kan blijven
Zodat ik terug moet naar daar waarvan ik kwam
Om dan weer thuis te weten dat ik niet kan vergeten
Zo komt alles wat ik achterlaat er als verlangen bij

Om dan thuis te weten
Dat ik niks kan vergeten
Zo komt alles wat ik achterlaat
Er als verlangen bij

 

Bram Vermeulen

 

Ik heb dit altijd een mooie tekst gevonden, maar nu in het bijzonder. De worm zat erin heb ik hier eens gezegd. Het is allemaal voorbij nu. Geen worm meer, maar ook geen relatie meer. Of hoe thuis komen niet altijd fijn is.

12:51 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (4) | Tags: poezie, muziek, liefde, reizen |  Facebook |

20-01-07

Het weer

Hoe het weer was in het land zonder jou?

Eerst daalde er nevel

over de betonnen bergen.

 

Toen hing de zon als mist

over het paarlemoeren zand.

 

Toen bewoog de lucht

en werd klam als je oksels.

 

Een weerlicht sloeg mijn tanden dicht.

 

En alom steeg de geur

van de grote dieren die niet bestaan

 

tenzij in het gesuis van je oor,

in het geritsel van je haren.

 

Zo was het weer daar zonder jou.

Je was de luchtdruk en de dauw

en de sneeuw in mijn schedel.

 

Hugo Claus

17:45 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (0) | Tags: poezie |  Facebook |

18-01-07

Muziekstokje

Enkele dagen geleden kwam er een mooie hond op me toe met een stokje in de bek. Tot mijn verbazing sprak het beest: “Ik ben de hond van Elle, al zegt ze dat geen hond heeft, maar ze geeft me af en toe wel bevelen en ze vroeg me je dit stokje te brengen.” Ik voelde me net Alice Joe in Wonderland, maar wie kan Elle iets weigeren?

Het is wel een moeilijke opdracht. Niet zozeer om enkele favoriete stukjes te noemen, maar vooral om een keuze te maken. Ik heb een heel brede muzieksmaak en afhankelijk van mijn stemming kan ik naar pop, blues, rock, kleinkunst, klassiek of jazz luisteren. Ik ben niet mee met de laatste trends, maar probeer die dingen te zoeken die karakter hebben, nog met échte instrumenten gemaakt, al moet ik bekennen dat ik in een onbewaakt moment, bvb als ik urenlange autoritten moet maken, durf mee kwelen met nogal kitschige dingen.

Maar goed, ik ben rond de pot aan het draaien. Een keuze dus, geen definitieve en zeker geen volledige en ook een klein beetje beïnvloed door wat ik vond op het net om dit stukje een beetje levendiger te maken. (Als je overal klikt, ben je wel even bezig.)

 

Ik ben geen echte kenner, maar ik hou van jazz. Niet de vergezochte, moderne jazz, maar de vrij toegankelijke, beluisterbare muziek. Chet Baker hoort bij mijn favorieten. Hij zong ook wel, maar ik hoor hem liever met zijn trompet. Waarom moest hij ook met zijn zatte botten uit dat hotelvenster in Amsterdam gaan hangen?

 Voor wie de smaak te pakken heeft, nog een andere legendarische trompetspeler: the one and only Miles Davis. Hier niet meteen een echt jazznummer, maar wel een heel intieme versie van Time after Time.

Daarnaast heb ik een zwak voor crooners. Ol’ Blue Eyes behoort op dat gebied natuurlijk tot de groten der aarde en de   keuze   is   moeilijk. Ik heb dan ook niks tegen het feit dat ze opnieuw “in” zijn en dat Michael Bublé, Diana Krall (mevrouw Elvis Costello, lucky him!) en zelfs George Michael het genre nieuw leven inblazen.

 

Verder kan ik een ouwe rocker als Joe Cocker, maar ook Dire Straits (mooi deze live versie!), Zucchero en Sting ook nog altijd appreciëren. Al vind ik van dit liedje vooral de tekst geweldig. Tom Waits doet me altijd aan donkere, rokerige kroegen en te veel wiskey denken. Let op de saxofoon! (Over saxofoon en mooie vrouwen gesproken, nog snel even Candy Dulfer hier binnensmokkelen.)

 

Ik ging het nog over luisterliedjes en over de groten van het chanson (de teksten!) hebben, maar dit stukje wordt echt te lang (en misschien te saai?), maar ik kan het echt niet laten het ook nog even over klassiek te hebben. Naar schatting 65-70% van mijn toch wel grote CD verzameling is klassieke muziek. Ik had het hier al eens even over dat stukje uit de Carmina Burana dat voor mij echt kippenvelblues is. Mijn klassieke favorieten? Moeilijk, nee, onmogelijk te zeggen, maar Vivaldi staat toch wel heel hoog op het lijstje. G.F. Händel staat er dan vlakbij. Wie de filmFarinelli” gezien heeft, zal zich dit stukje uit de opera “Rinaldo” misschien wel herinneren, hier gezongen door de Romeinse mezzosopraan Cecilia Bartoli. In 2005 was de opera trouwens in een schitterende versie te zien in Antwerpen.

 

Om af te sluiten, voor degenen die nog niet afgehaakt hebben tenminste, want dit is langer geworden dan ik wilde, even een uitstapje naar de musical, een genre dat ik wel kan smaken, ook al is het vaak zeemzoet en sentimenteel. Ik kies een stukje uit Notre Dame, het verhaal van Victor Hugo op tekst en muziek van Riccardo Cocciante. En ik koos het een mooie tekst heeft en omdat de eerste zin via een woordspeling een ode wordt aan de lieve vrouw die me dit stokje doorgaf, maar die nu wat slapjes in haar bed ligt. Opdat ze snel geneest! "Belle. C’est un mot qu’on dirait inventé pour ELLE".

18:25 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (1) | Tags: blog, poezie, jazz, muziek |  Facebook |

16-01-07

Een klassieker... maar hij blijft bekoren

slacover

 

 

 

 

 

Jonge sla

 

Alles kan ik verdragen,
het verdorren van bonen,
stervende bloemen, het hoekje
aardappelen kan ik met droge ogen
zien rooien, daar ben ik
werkelijk hard in.

Maar jonge sla in september,
net geplant, slap nog,
in vochtige bedjes, nee

 

 

Rutger Kopland

 

 

P.S. Elle gaf me een stokje door en háár kan en mag je niks weigeren. Jullie houden het nog te goed, maar ik wil nog enkele dingen opzoeken om er niet gewoon een lijstje van te maken hé. Wat je van Elle krijgt, moet je immers goed doen.  Komt dus a.s.a.p.

Intussen draag ik dit aan haar op.

22:56 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (1) | Tags: poezie, rutger kopland |  Facebook |

10-01-07

De vraag wie ze is

Intussen huist ze al zo lang in mijn hoofd
en al zo bijna overal - maar wie ze is

 

een zinloze vraag, je zoekt in je herinneringen
naar iets onvoorstelbaars, ik weet het, maar
ook zinloze vragen vragen een antwoord

 

eigenlijk is ze nog steeds die jonge vrouw
die ik ooit toevallig ergens tegenkwam
- maar wie ze is- in mijn hoofd
vind ik haar niet terug

 

er zijn momenten dat ik ineens weer weet
dat de mens eenzaam is, ook ik

 

dat ik naar haar kijk en denk: zij daar
dat is ze, zo zichtbaar, zo sterfelijk

 

 

Rutger Kopland

08:46 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (4) | Tags: liefde, poezie, rutger kopland |  Facebook |

21-12-06

L'alba

zonsopgang

 

 

 

 

 

De ochtend

 

De ochtend van een nieuwe dag

De ochtend van mijn terugkeer

De ochtend van wie zich vergist heeft

De ochtend van wie verslagen is

De ochtend langs de straten

De ochtend van wie nu bezwijkt

 

En dan de dag boven mijn huis

De dag zonder excuus, een excuus

De dag bovenaan de trap

De dag die meer pijn doet, meer pijn

De dag aan jouw deur

De dag die me weer hierheen brengt

 

En dan de avond die je gezicht droogt

De avond die je een glimlach schenkt, een glimlach

De avond op je bed

De avond wist alles, alles

De avond in jouw handen

De avond in mijn handen, mijn handen

 

En dan de nacht zonder morgen

De nacht en jij die me altijd vergeeft

De nacht in het station

De nacht voor een nieuwe illusie

De nacht om niet te blijven

De nacht om niet te sterven, niet te sterven

De nacht om te herbeginnen

De nacht om weg te lopen, weg te lopen, weg weg

 

(eigen vertaling van L’alba, Riccardo Cocciante)

 

00:09 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (2) | Tags: muziek, poezie, liefde |  Facebook |

17-12-06

In trutina (3)

Ik kreeg een mailtje van Charlie B. die me vroeg wat In trutina wil zeggen en wat (1) met (2) te maken had, m.a.w. wat een liefdesgedicht met kunstschaatsen verbindt.

Het had inderdaad wat explicieter gekund, sorry.

- Carl Orff gebruikte voor zijn Carmina Burana teksten in het Latijn en In trutina zijn de 2 eerste woorden van dit gedicht in het Latijn. Hiermee wordt meestal de titel aangeduid.

- (1) is de vertaling van de Latijnse tekst van muziek ("In trutina", dus) die je bij (2) hoort.

- Het kunstschaatsen is eerder toeval, maar dit koppel (ik ken niets van schaatsen, maar het schijnt wereldniveau te zijn) danst op dit (volgens mij heel mooie) stukje uit de Carmina Burana.

Prettige zondag nog!

12:13 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (2) | Tags: muziek, poezie |  Facebook |

15-12-06

In trutina (2)

 

Ik postte daarnet de Nederlandse vertaling van een heel mooi stukje liefdespoëzie uit de Carmina Burana en toen vond ik dit.

Klikken en genieten.

19:13 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (0) | Tags: muziek, liefde, poezie |  Facebook |

In trutina

manuscript

In de weifelende balans van mijn gevoelens
strijden begerige liefde
en kuisheid met elkaar.
Maar ik kies wat ik zie,
buig mijn nek onder het juk;
ga onder het zo zoete juk door.

 

 

 

uit: Carl Orff, Carmina Burana

19:00 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (0) | Tags: muziek, liefde, poezie |  Facebook |

12-12-06

De Minnestreel

“liefste”, schreef hij op een blauw

papier, en daarachter een dubbelpunt

als haar oogopslag:

 

en op een wit blad

schreef hij niets,

heel lang.

 

en op een rood blad schreef hij:

“je lippen zijn.”

 

toen hing ie ze alledrie

aan de muren op

en woonde.

 

 

Herman De Coninck

08:24 Gepost door Joe Bradley in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: poezie, herman de coninck |  Facebook |

08-12-06

Paris at night

pictureparking_17254

 

 

 

 

 

 

Trois allumettes une à une allumées dans la nuit

La première pour voir ton corps tout entier

La seconde pour voir tes yeux

La dernière pour voir ta bouche

Et l’obscuritè toute entière

pour me rappeler tout cela

en te serrant dans mes bras

 

Jacques Prévert

22:31 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (0) | Tags: poezie |  Facebook |

27-11-06

Jamais des remords

Patricia Kaas 4

Même s'il y a des regrets
Des erreurs, des goûts amers et des secrets
Tout ce que l'on a eu, ce qui nous berce encore
Reste le souvenir des moments forts

Le temps passe, le temps presse
Je m'habitue à me passer un peu de tes caresses
De tes sourires et de ton corps
J'aurais peut-être des regrets mais jamais des remords
...
J'aurais peut-être des regrets, mais jamais des remords

Les excuses ne servent à rien
On ne peut pas vivre hier quand c'est déjà demain
Ce que l'on dit ne compte pas
Il reste ce que j'ai fait, et c'est bien comme ça

Tu me prêtes, tu me donnes
La force et la sagesse de n'en vouloir à personne
Si j'ai le courage de vouloir pardonner
Je n'aurais jamais des remords, tout juste des regrets
...
Je n'aurais jamais des remords, tout juste des regrets

S'il ne reste plus rien de tous les rêves
Que j'avais prévu pour demain
Je ferais encore l'effort
Pour n'avoir que des regrets et jamais des remords

 

Patricia Kaas

22:43 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (0) | Tags: muziek, poezie |  Facebook |

26-11-06

Nevel

Nevel is 't niet meer voorbijgaan
van iets moois dat al volbracht is.
Nevel is gelukkig haast niet meer bestaan,
niet meer moeten
en nog even mogen.
Je was lang gebleven.
Nevel is even
daarna.
Ik zie haast nog je ogen.
Nevel is: nog bijna.

 

Herman De Coninck

16:46 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (1) | Tags: poezie, herman de coninck |  Facebook |