05-07-07

Life is a Lady (1/4)

Willem tuurde naar het verkeer buiten en had moeite de reikwijdte van de gebeurtenissen van de laatste maanden te omvatten. Het was allemaal zo snel gegaan. Alles was begonnen met het nieuws dat de oude De Maeght zijn brouwerij aan Inbev verkocht. Hij had het verwacht en toch was het bericht ingeslagen als een bom. De laatste jaren had hij zich uit de naad gewerkt voor de kleine familiale brouwerij die naar Belgische traditie nog een ambachtelijk bier brouwde. De verkoop liep schitterend, de kosten waren goed onder controle, maar er waren grote investeringen nodig en de poging als klein familiebedrijf door te dringen op de buitenlandse markt was onbegonnen werk gebleken. Inbev had hem, op voorspraak van De Maeght, mee overgenomen en had hem zelfs toegestaan de eerste zes maanden een sabbatperiode te nemen. Hij had al lang met het idee rondgelopen om zich een tijdje in Toscane te vestigen en een boek te vertalen. De herfst en de winter leken hem een ideale periode omdat hij dan geen toeristische drukte hoefde te vrezen, het zou niet te warm zijn om aan de vertaling te werken en de huurprijzen zouden wat lager liggen.

Nu was hij net terug en gisteren had De Maeght hem gevraagd nog eens naar Basel te willen rijden. Dat deden ze vroeger twee keer per jaar omdat zijn baas er bankzaken te regelen had. De Maeght had een hekel aan vliegen en omdat hij het bovendien heerlijk vond om in het nabijgelegen Zwarte Woud te gaan dineren, reden ze de vijfhonderd kilometer met de luxueuze full option Volvo van De Maeght. Zoals gewoonlijk had hij De Maeght voor het filiaal van Crédit Suisse in Basel afgezet en was zelf bij een kop ondrinkbare Zwitserse koffie in het tegenovergelegen café de krant gaan zitten lezen. Hij kon zich echter niet concentreren op het artikel over de gevangenen op Guantanamo.

 

Hij genoot van de eenzaamheid in dit prachtige landschap. Elke keer als hij aan de twee cypressen van de hoofdweg afsloeg en de kiezelweg opreed die de velden in liep en langs zijn huisje voerde, was het alsof hij zijn domein betrad. Het huisje was goed gerenoveerd en gezellig ingericht. De eigenaar, een Zwitser en kennis van De Maeght, had blijkbaar niet op enkele uitgaven gekeken om het zijn toeristen naar hun zin te maken. Alleen jammer voor hem dat er zo weinig vakantiegangers interesse hebben voor een huisje zonder zwembad. Omdat ook in de vrij praktisch ingerichte keuken een kleine tafel was, had hij de eettafel in de woonkamer ingepalmd met zijn portable computer, woordenboeken, papier en de dikke thriller die hij wilde vertalen. Achter in tuin, lag mooi gestapeld een hoop klein gehakt brandhout voor de enorme open haard. In een van de slaapkamers had hij zijn bagage ondergebracht en zijn kleren in de kasten gehangen. Slapen deed hij in de kleinste slaapkamer. Die had een venster op het oosten en hij hoopte altijd dat de zon hem op tijd zou wekken.

Die dag was het werk zo goed verlopen, dat hij het uur uit het oog verloren had en toen hij ‘s avonds besefte dat hij honger had, bleek het al voorbij negen uur te zijn. Omdat hij geen zin meer had nog iets te koken, besloot hij in het dorp de trattoria uit te proberen. De vrouw die het huisje schoon hield voor de Zwitserse eigenaar en zichzelf voorgesteld had als signora Chiara, had gezegd dat je er de beste tagliolini met porcinipaddestoelen van Toscane eet. De trattoria bleek een eenvoudig, witgekalkt zaaltje te zijn achter een kleine bar, zoals je er op het Italiaanse platteland honderden vindt. Toen hij binnenkwam zaten er enkele mannen aan twee kleine tafeltjes de wereld te verbeteren. In de hoek aan de wand hing een stomme televisie beelden van diezelfde wereld te tonen. De man achter de toog verwees hem door het sliertengordijn, opletten voor het trapje, naar het zaaltje achterin. Na de aanbevolen tagliolini, die helemaal aan de verwachting voldeden, had hij voor in Chianti gestoofd konijn met olijven gekozen. De karaf lekkere huiswijn had zijn humeur helemaal op topniveau gebracht. Hij genoot ervan om zich de luxe te veroorloven nog een panna cotta te bestellen, maar toen hij afrekende bleek dat zijn menu niet eens zo luxueus geweest was. Om nog te doen, besloot hij meteen.

Bij het buitenkomen liep hij bijna tegen een meisje aan dat tegen een brommertje, een Japanse imitatie van de mythische Vespa, stond te vloeken. Hij herkende het meisje dat hem bediend had en vroeg nogal overbodig of haar motorino het niet deed. Het antwoord was even overbodig en toen hij haar aanbood of hij haar naar huis kon brengen met de auto keek ze hem verrast aan.

“Zijn alle Belgen zo behulpzaam?”

“Hoe weet je zo zeker dat ik Belg ben?” Willem was fier op zijn quasi accentvrije Italiaans. Hij had een hekel aan het verschrikkelijke accent waarmee vooral Duitsers, Nederlanders en Engelsen het Italiaans verkrachten.

“U bent toch die schrijver die in het Podere della Querce woont?”

Hij besefte meteen dat hij in een klein dorpje op het platteland woonde. “Nou ja, schrijver klopt niet helemaal, lachte Willem. Maar wat doe je, blijf je hem in gang staan vloeken of ga je mee?”

In de auto vertelde ze hem dat signora Chiara haar buurvrouw was en dat die nu aan wie het horen wilde vertelde dat er een beroemde schrijver in het huisje woonde. Ze moest hard lachen toen hij haar de waarheid opbiechtte. Toen ze voor haar huis uitstapte, bedankte ze hem en terwijl ze haar hoofd nog even terug in de auto stak, voegde ze er koket aan toe “Ah ja, en ik heet Arianne. Buona notte!” en ze sloeg het portier van de saab dicht.
(Wordt vervolgd)

10:04 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (4) | Tags: italie, kortverhaal, toscane, eten |  Facebook |

Commentaren

Belooft spannend te worden... zijn dit je eigen ervaringen? Neem me volgende keer mee... Toscane en spanning in de lucht... lekker eten... genieten van het landschap.... wijn... ne beroemde schrijver? Ja ik zie het wel zitten hoor!
Fijne dag nog!

Groetjes,

Gepost door: so far, so close | 05-07-07

Willem?? who the hell is Willem? Kennik hem?
Maar wel mooi geschreven.
Ik wacht mee af op het vervolg :-)

Gepost door: bibien | 05-07-07

Benieuwd Mooi geschreven, ben benieuwd naar het vervolg!

Gepost door: Elle | 05-07-07

mooi!!! nu snel het vervolg. groetjes

Gepost door: sylvie | 05-07-07

De commentaren zijn gesloten.