21-03-07

Claudio of Roberto?

trattoria

Gaan we naar Claudio of naar Roberto?
Voor wie het niet onmiddellijk duidelijk is: het gaat om een culinair dilemma. Claudio baat een trattoria uit in het centrum van het Toskaanse dorpje Castelnuovo Berardenga. Je moet binnen langs een deur met van die ouderwetse plastic linten om de vliegen buiten te houden, voorbij een toog waar enkele plaatselijke wijzen de wereld aan het verbeteren zijn terwijl in een hoek aan het plafond een televisietoestel beelden van diezelfde wereld toont, enkel trapjes af en dan kom je in een eenvoudige, maar eigenlijk best gezellige eetgelegenheid. Hier eet je naar mijn mening een van de beste huisgemaakte tagliolini met porcini-paddestoelen die er te vinden zijn, maar in de winter is ook de bonensoep met licht pikant nasmaakje niet te versmaden. Voor de hoofdgerechten kan je je gewoon niet vergissen, het is allemaal lekker. Het restaurantje moet in een of andere engelstalige gids staan, want je treft er al eens Amerikanen of Engelsen aan, de andere klanten zijn duidelijk bekenden van de eigenaar.
Roberto daarentegen moet je weten te vinden. In een steil zijstraatje van het kleine historische centrum van Rapolano Terme baten hij en zijn vrouw deze heel eenvoudige trattoria uit waar mijn smaakpappillen me telkens opnieuw naartoe lokken. De crostini zijn niet om over naar huis te schrijven, maar de zelfgemaakte pasta en het vlees zijn om duimen en vingers af te likken als je houdt van een wat rustieke, heel eerlijke keuken. Ik werd er ooit voorgesteld door een hotelier en kom er sindsdien een paar keer per jaar. Waarschijnlijk weet Roberto niet meer hoe ik heet, maar ik ben vriend van vrienden en die zijn altijd welkom. Hijzelf, een kleine man met een grote buik en sympathieke pretoogjes, dient op, zijn vrouw kookt. Je eet wat er is, maar geen zorgen, het is altijd lekker. Er is een wijnkelder, maar de huiswijn is best lekker. Ik heb er ooit Duitse kennissen naartoe gebracht en toen die, zich van geen kwaad bewust, naar de kaart vroegen, rechtte Roberto zijn rug en zei: “Il menù sono io!”
Volgens mij was Louis XIV minder staat dan Roberto menu.
 

17:05 Gepost door Joe Bradley | Permalink | Commentaren (4) | Tags: eten, toscane, italie, reizen |  Facebook |

Commentaren

of? ik zou ze alle twee pakken

Gepost door: watje | 21-03-07

ahum, ik ga hier ondertussen thuis nog een eitje bakken :-s

Gepost door: roedi | 21-03-07

tja als je in die regenachtige belgië zit, dan heb je zo geen dilemma's, eh. ;)
ik zou precies toch voor claudio gaan. ;)

Gepost door: beate | 22-03-07

ik** zou gewoon 'inne minne mutte' doen en volgende keer naar 'de afvaller' gaan

Gepost door: bibien | 22-03-07

De commentaren zijn gesloten.